© Copyright by Erinnerungswerkstatt Norderstedt 2004 - 2017
https://www.ewnor.de / http://erinnerungswerkstatt-norderstedt.de
Ausdruck nur als Leseprobe zum persönlichen Gebrauch, weitergehende Nutzung oder Weitergabe in jeglicher Form nur mit schriftlichem Einverständnis der Urheber!
Diese Seite anzeigen im

De fiev Norderstedter

Veer nich mehr ganz junge Mannslüüd seeten an‘n Disch tohoop un snacken von oole Tieden. Se weern glieks no‘n Krieg tosomen in Gorstedt in de Mittelschool west. Dormols harrn se männichmol wat utheckt un jüm ehr Lehrers argert. Aver, as se nu dorvon snacken, faststellt, dat se doch ‘n Barg lehrt harrn bi Müller 1 un 2‚ Frollein Stühmke, Fro Repenning un bi all de annern Schoolmeisters, de dormols an disse School weern. Se lachen un harrn ehrn Spooß bi dat: Weeßt du noch?

Segg mol, Uwe; wie is dat eegentlich utgohn, as du een Jackvull kriegen schullst?Wenn ik ehrlich bin - verkehrt. Dat Jackvull harr ik verdeent un harr mi wohl ok goot doon. Schoodt harr mi dat wiß nich. Mien Vadder hett mi dorno gehörig den Kopp wuschen - aver ‘n Jackvull hett de mi ok nich verpaßt. Ik harr son Dusel — heff dat aver eerst richdig begreepen, as mien Söhn anfüng son Undöög to moken. Dormols heff ik doröver lacht - villicht harr dat Jackvull mi woken mookt.

So snacken se hin un her. Dormols sehn se sik jeden Dag un weern gode Frünnen west. Gediegen weer, dat jeder ut‘n anner Dörp keem: Ut Gorstedt, Friechsgoov, Glashütt un Harksheid. Dat se in een School weern leeg dor an, weil dat jo bloß de een Mittelschool in Gorstedt geev. No de Schooltiet harrn se sik so langsom ut de Oogen verloorn‚ wie dat in Leven so geiht.

Twee von jüm harrn sik tofällig dropen un besloten, neegstet Mol de beiden Annern mittobringen. Un nu seeten se dor un vertelln, wat sik dorno allns todrogen harr. Wieldes weer dat Lokol vull worrn.

Een enkelten Mann keem an jüm ehm Disch. He wull as se beten wat eeten. Dorbi keemen se mit em in Snack. He höör ok to un hegreep, dat se oole Frünnen ut de Schooltiet weern. Denn sind se jo all oole Norderstedter, meen he. De veer keeken sik an un denn lachen se los. Nee, nee jo nich, reep Werner, ik bin ut Friechsgoov, Uwe ut Gorstedt, Fritz ut Harksheid un Karsten von de Glashütt. Un so is dat hüüt noch.
De föffte Mann an‘n Disch keck von een ton annern un sä: Aver ji sind doch nu Norderstedter‚ ji hebbt ju doch tosomen sloten. - Na, son ganz lütt beeten Norderstedter sind wi jo, aver mehr ok nich. Wie lang sind se denn all hier? - Ik bin 1970 hierher trocken un leev nu 34 Johr hier un bin geern een Norderstedter. Aver nu begriep ik ok, worüm dat jümmers noch veer Füürwehrn gifft. Jedet oole Dörp hett sien eegen Füürwehr, fiert sien eegen Feste un wat dor sünst noch tohöört. Aver wenn dat brennt, helpt se sik gegensietig. - So is dat un so schall dat ok blieven. Dat hebbt se fröher all doon un dat doot se hüüt ok noch. Un wenn wi uns ok Norderstedter nöömt, de richdige Norderstedter hier an‘n Disch dat sind se.

Nu güng dat Lachen richtig los‚ un se snacken un vertelln ut oole un ut nee Tieden.

Opletzt sä de Norderstedter: Dat gifft een Gedicht, dor heet dat: lch sei, gewährt mir die Bitte‚ in eurem Bunde der Dritte. Dat paßt nich so ganz, aver ik weer geern bi ju de Föffte. Ik heet Hannes. Se geven sik de Hannen un drünken dorop noch eenen.

Intwischen hebbt De Fiev, so heet de nee Club‚ all een Barg tosomen beleevt. Mit un ohne Froonslüüd sind se ünnerwegens. Mol to Foot, mol mit‘t Rad, weniger mit Auto - meist in Norderstedt‚ dat se nu ok von alle Sieden kennenlehrn wöllt.

Wenn du de mol dröppst - De Fiev - denn weest du, dat sind een Gorstedter, een Friechsgoover, een Harksheier, een Glashütter un een Norderstedter, de all tohoop hier geern tohuus sind.