© Copyright by Erinnerungswerkstatt Norderstedt 2004 - 2017
https://www.ewnor.de / http://erinnerungswerkstatt-norderstedt.de
Ausdruck nur als Leseprobe zum persönlichen Gebrauch, weitergehende Nutzung oder Weitergabe in jeglicher Form nur mit schriftlichem Einverständnis der Urheber!
Diese Seite anzeigen im

Radfohrn

Int Fröhjohr no den langen Winter wenn dat warmer warrt, kriegt veele Lüüd Lust op een Radtour. Ik wull dat ok lehrn mit mien fiev Johr. Man son lütt Kinnerrad geev dat bi uns op de Eck nich - bloß mien Broder harr son Jungsrad mit een Stang dortwüschen. Op den Sattel kunn ik nich sitten, de Been de weern to kott. Also müß ik bi dat Probeern stohn.

Mien Broder hool dat Rad an'n Sattel fast un leep blangenbi. Dat güng ganz flott. Von uns bit no Spann-Timm un wedder trüüch bit no Grootmodders Hökerloden jümmers op'n Footstieg. Mien Broder güng langsom de Puust ut un nu schull Maria mitlopen. Dat güng ok, aver ik kreeg dat Jogen un Maria kunn nich mehr mitkomm'n. Wie schull ik nu anhooln? - Ik suus eenfach bi Gustav Timm in den Dorn'nknick un schööv dat Rad wedder no Huus.

Opstiegen kunn ik nich alleen, ik kreeg dat Been nich över den Sattel weg. Dormit ik nich jümmers stohn müß, hett mien Vadder mi an neegsten Dag eenen annern Sattel anbrööcht. Nu kunn ik ok in'n Sitten fohrn.

Neben uns Huus weer dormols noch Wulf sien Wiesch, dor leeg een grooten Feldsteen an de Eck. Wenn ik dorop kladder, kunn ik alleen losfohrn. Bloß mit dat Anhooln weer dat son Sook. Aver dor weer jo noch Gustav Timm sien Dorn'nknick. Ik weet nich wie oft ik dor rinfohrt bin, man Plattfoot heff ik nie hatt.

Wenn ik no'n Bäcker müß, grööl ik all von wieden un denn keem Gustav Bäcker ut de Backstuuv un hool mi an. Op'n Trüüchweg geev he mi eenen Schubs un ik suus wedder no Huus.

Een Woch loter moken wi mit mien Öllern een Radtour no de Wulfsmöhl bi Langentangstedt. Wi fohrn den smallen Footstieg no Hasloh to. Neben den Stieg weer rechts de sandige Stroot un links een Groben vull mit Brennetteln. Mit'n Mol weer ik weg - rin in den Groben - rin in de Netteln. Junge - wat heff ik blarrt. Mien Vadder sett mi eenfach wedder op't Rad. Ik müß wieder fohrn un denn kunn ik jo ok nich kratzen. Op de Wulfsmöhl weer de Juckeree noch nich vörbi un dor hebbt se mi eenfachünner de Pump affköhlt un mit Bruus begöscht. Dat hett holpen.

Op'n Trüüchweg harr ik bannige Angst vör den Groben mit de Brennetteln, dor sind wi dat Stück to Foot gohn. —