© Copyright by Erinnerungswerkstatt Norderstedt 2004 - 2017
https://www.ewnor.de / http://erinnerungswerkstatt-norderstedt.de
Ausdruck nur als Leseprobe zum persönlichen Gebrauch, weitergehende Nutzung oder Weitergabe in jeglicher Form nur mit schriftlichem Einverständnis der Urheber!
Diese Seite anzeigen im

De Sniederstuuv

1928 hett mien Onkel Julius Hatje - all nööm se em Julus Snieder - sik een Huus baut, dor wo vörher sien Öllernhuus stünn in de oole Dörpstroot. As se dat oole Huus affreeten, güng he jümmers dörch de Hökertwiet, he kunn dat nich mit ansehn. As dat nee groote Huus fardig weer, harr dat eenen Loden mit’n groote Tonbank un Riechen för de Stoffballn, Neihgoorn un wat dor noch so bruukt warrt ton Sniedern.

Achter den Loden leeg de Sniederstuuv mit groote Dischen ton Tosnieden, Plätten un ton Opsitten. Een Neihmaschien, Tüüchstänner, een grooten Speegel, poor Stöhl un  ‘n Barg Platz in de Mitt. Dat  eene Fenster güng no Oosten, dor stünn de Neihmaschien un vör de Südfenster stünnen de beiden Dischen.

Neben de Sniederstuuv weer de Poststuuv. Jo, wi harrn in Gorstedt een sonennte Postnebenstell. Hier harr Tante Bertha-Julus - so wöör se nöömt, dormit man se nich mit Tante Bertha-Erwin verwesseln kunn - dat Seggen. Se kunn Poketen annemmen un Breefmarken verköpen, allns wat to de Post höört, kunnst dor besorgen. No’n Krieg hebbt se de Nebenstell affschafft aver de Poststuuv bleev de Poststuuv.

Tante Bertha hett den Loden ok övernomm’n un verköff dor Ünnerwäsche, Handdöker, Korseletts , Bettwäsche, Windeln - allns wat man so in’n Huushalt bruuk, kunnst dor kriegen - ok hüüt noch, denn Marianne hett den Loden von Tante Bertha övernomm’n. Se is ehr Swiegerdochder un Willi Snierders Fro.

Willi is de öllste Söhn von Onkel Julus un Tante Bertha.
Willi hett, so lang as ik denken kann, Willi Snieder heeten. So weer dat wenn man de Söhn von een Snieder weer. Dat geev jo ok to veel Hatjes  int Dörp. Un Hatje heeten de sowieso nich - all heeten se Hait. Denn weer dor noch een Söhn Oswald - de paß von Nomen gor nich in de Familje - de heet Oschi Hatje. Gediegen nich?

De Snierderstuuv weer de Middelpunkt in jüm ehr Leven. Hier speel sik allns aff. De Wohnstuuv weer son Oort beste Stuuv, dor wöör meist nich de Heizung anstellt. Aver dat mookt gor nix. De Lüüd, de mol eben inkieken wulln, keemen dörch den Loden, grööln: Ik! oder Ich! oder Wir! un güngen foorts in de Sniederstuuv. Onkel Julus seet jo sowieso op den Sniederdisch. Nich jeder de keem, wull wat köpen oder wat mookt hebbn. De meisten Lüüd keemen ton Snacken. Wenn de sülven nix Nees wüß, kreeg he wiss wat Nees to weten. De reinste Ümschlagplatz för Neeigkeiten. Dor wöör nich sludert, nee- bloß över anner Lüüd snackt, dor wöör lacht un Spooß mookt. Dor weer jümmers wat los.

Eenmol weern wi in Hamborg bi eenen Stoffgroothändler un söchen eenen Antogstoff. As de Verköper uns froog, wer uns schickt harr, sään wi:
Julius Hatje. He anter: Da sparen Sie ja 25cm Stoff. Kein Schneider schafft das und ich weiß auch nicht, wie er das macht mit 1/4 m Stoff weniger aus zu kommen. Onkel Julus weer een spoorsomen Snieder - för siene Kunnen.

Wenn eener storven weer, hier wüssen se dat toeerst, denn Onkel Julus harr de Sargdregers ünner sik. He müß dat Tüüch för jüm in Ordnung holn, un Tante Bertha wüsch, stärk un plätt de witten Krogens dorto. Dat hett Marieanne no ehrn Dood ok övernomm’n. Onkel Julus hett noch lang bi Willi un Marieanne leevt, he is negenunachtig Johr oolt worrn.

Ik heff jümmers över sien Huusschoh lacht. Bi’t Sitten op den Disch in Sniedersitt hett he se ganz verdreiht, dat he meist op dat Oberledder güng.

He weer een vergnögten Menschen un hett mit uns Kinner veel Spooß mookt. So as he weer - wöör Willi. He weer ok Sniedermeister un hett ‘n Barg bi sienen Vadder lehrt - nich bloß dat Sniedern ok dat Ümgohn mit de Menschen. De Lüüd günnen ok bi em in un ut in de Sniederstuuv as bi sienen Vadder. Un lachen müch he genau so geern.

Veele Döntjes un Geschichten ut dat oole Gorstedt un von oole Gorstedter wüß he to vertelln. Hier in de Sniederstuuv hett he se all höört. Ok Marieanne weet veel to vertelln. Un wenn irgendwo Hochtiet weer, wöör hier de Hochtiets-zeitung mookt un öövt, wenn se wat vördreegen schulln. Se hebbt veel Spooß dorbi hatt un all dat wöör doon un ploont in de Sniederstuuv. Wenn  de vertelln kunn- dat weer wat.

Denn wöör Willi krank. Eerst harr he dat mit Hatt un denn keem de bösoortige Krankheit dorto. Dat hett em hart dropen, aver he hoff un kunn dat nich glöven, dat he Krebs hebben schull. Aver de Krankheit hett em keen Schanz geven. Willi is inslopen un hett nu Ruh no all de Quolen.

Un de Sniederstuuv? - De is nu leer - dor sitt keen Julus un keen Willi Snieder mehr op’n Disch. Könnt ji dat begriepen? - Ik nich. —