© Copyright by Erinnerungswerkstatt Norderstedt 2004 - 2017
https://www.ewnor.de / http://erinnerungswerkstatt-norderstedt.de
Ausdruck nur als Leseprobe zum persönlichen Gebrauch, weitergehende Nutzung oder Weitergabe in jeglicher Form nur mit schriftlichem Einverständnis der Urheber!
Diese Seite anzeigen im

Tarpen-Trina

Kannst du di mol in de veerdiger Johrn trüüchdenken? Dormols weer Gorstedt noch’n Dörp un harr noch keen tein Dusend Inwohners, dat heet dat geev veel weniger Hüüs un mit de Industree weer ‘t ok nich wiet her.

Wenn du dormols över de Ohschossee no’n Asploh röverföhrt bist un wieder den Barg hindol, denn legen de Tarpen vör di. Dor geev dat noch Fabers Kuul un de lütten Bargen blangenbi, de as Hünengräber tituleert wöörn. Rund üm leeg de Gorstedter Heid. Dat neegste Huus steiht noch. Een Wirtschaft is dor hüüt nich mehr bin - so veel as ik weet, warrt dat as Moschee nutzt.

Ik müch aver mi mit ju noch üm hunnert Johr wieder trüüch versetten. Dormols güng de Gorstedter Heid in de Borstler  un de Neendörper Heid över. Se weer wohl so groot as hüüt dat Flughobengelände und dat Siedlungsgebiet , dat noch dortwischen liggt. Un dor wo hüüt de oole Wirtschaft steiht, stünn dormols een Strohdackkoot, in de nüms mehr wohnen müch.

Eenes Doogs aver harr sik dor een junge Fro verkropen. Se weer krank un bruuk Help. Gorstedter hebbt ehr pleegt un ehr holpen sik in de Koot intorichten. Se verroodt nüms ehrn Noom un so wöör se Tarpen-Trina ropen, weil se in de Tarpenkoot leven dee. Bi de Buurns arbeidt se op’n Hoff. Se verding sik rundüm, dormit se leven kunn. Ut de Heid, de vör ehr Döör wassen dee, bünn se Pottschrubber un Riesbessen ut de Barken. Se legg sik ok eenen Goorn an un harr toletzt een Zeeg un ok Höhner. Twee Johr leev ok’n Mann ut Neendörp bi ehr, de ehr dat Dack repareer  un den Goorn versorg. Eenes Doogs verswünn he un keem ok nich wedder. Tarpen-Trina kunn aver alleen trecht kommen.

Von een Dag op den annern verwannel  Tarpen-Trina sik. Se höll sik nich mehr rein, arbeidt nich mehr un füng dat Drinken an. Se bettel överall, sleep in Schünen oder ok mol achtern Knick. Keen Mensch kunn dat begriepen. Ehr Tiern versorg se ok nich mehr. Denn slöög de Blitz in de Koot in un all ehrn Kroom verbrenn.

Se dreev sik doogelang in Hamborg rüm. Poormol wöör se opgreepen un in een Heim steken. Man se kneep jümmers wedder ut. Wenn annerwegens een Fest fiert wöör, bettel se un kreeg överall ehrn Deel. De Lüüd harrn ehr nich vergeeten un kunnen överhaupt nich begriepen, wat mit ehr passeert weer. Dat letzte Mol fünn man se op’n Grenzsteen  sitten in Regen - natt bit op de Huut.

Se bröchen ehr int Emilienstift. Dat weer ehr letzte Statschon. Se starv dor an 19.November 1887. In ehr Bett fünn man een Medaillon mit ehrn richdigen Noom :Maria von Abercron. Se weer een dänsche Grafendochder. De Lüüd hier sään, se weer een Prinzessin west.

As se mit söbentein Johr Modder von een lütten Jung wöör, wulln de Öllern weten, wer de Vadder dorto weer. Aver se hett em nich nöömt. Bi Nacht is se weglopen un hett ehrn Söhn bi de Öllern loten. Landt is se opletzt in Gorstedt in de Tarpenkoot.

Ehr Söhn wöör Hauptmann un hett an den Krieg in Amerika deelnommen. In de Slacht bi Frederiksborg — een lütte Stadt — is he fullen. Sien letzten Wöör weern: Hier heet dat Frederiksborg? So heet ok dat Slott, wo ik opwussen bin. Eenige Johrn loter mutt Tarpen-Trina dat to weten kreegen hebben, un von de Dag an wull se ok nich mehr leven, dreev sik rüm un verkeem.

To ehr Beerdigung op den Neendörper Friedhoff keemen ok Affsandte ut Dänemark un veele Menschen ut de Dörper rundüm. Dat Graff gifft dat hüüt nich mehr, aver de Geschicht is doch dat Vertelln wert - meen ik.