© Copyright by Erinnerungswerkstatt Norderstedt 2004 - 2017
https://www.ewnor.de / http://erinnerungswerkstatt-norderstedt.de
Ausdruck nur als Leseprobe zum persönlichen Gebrauch, weitergehende Nutzung oder Weitergabe in jeglicher Form nur mit schriftlichem Einverständnis der Urheber!
Diese Seite anzeigen im

Smöken

Nülich snacken wi mol von’t Smöken wenn man kribbelig is. Wenn man wat achter sik bröcht hett, dat veel Möh un Sweet kost hett, un man dorno geern een smöken müch. Dat is egol, ob dat een Piep, een Zigarr oder een Zigarett is. De Jieper op son Glimmstengel kennt jede Smöker.

Int vörige Johrhunnert weer dat nich ungewöhnlich, wenn den Gast een Piep anboden wöör; ok de Froonslüüd langen denn no de Piep. No’n godet Eeten güng de Zigarrnkist un ok een Kist mit Zigaretten rund, un jeder nemm sik, wat he müch. Un hüüt? Hüüt is smöken nich mehr in. Wer smöken will, bringt sik sien Glimmstengels mit un froogt, ob he sik een ansteeken dröff. Dat kann ween, dat de Huusfro dat afflehnt.

Siet een poor Johrn gifft dat in Amerika mehr Dischen in een Wirtshuus för Nichroker, un bi uns warrt dat ok all Mood. Aver könnt ji ju een Kneipe ohne Tabacksqualm vörstelln? Nich dat mi dat fehlt — in Gegendeel, hüüt bin ik froh, wenn dor keener is, de sik son Sargnogel int Gesicht stickt. Dorbi heff ik fröher ok mienen Deel in de Luft pust un nich so knapp. Aver dat heff ik achter mi, ik heff mien Quantum weg.

As mien Mann 1949 ut Rußland no meist fiev Johr Gefangenschoop no Huus keem un sik in de S-Bohn een PapirossaDie Papirossa (von polnisch papieros, Papierchen) ist eine Zigarettenart, die heutzutage überwiegend in den Nachfolgestaaten der Sowjetunion hergestellt und konsumiert wird. ansteeken dee — kloor in Nichrokeraffdeel — hett keener wat seggt. Jeder kunn sehn, woher he mit sien Holtkoffer vull Zigaretten keem.

Doch dat geev den Striet dormols all — roken in de Bohn — jo oder nee. Noch leger weer dat in de slechte Tiet also vör de Währungsreform 1948. Wer dormols een Stück Land harr, plant Toback an. Wi harrn ok een Plantoosch. Uns Onkel Gustav kreeg sienen Deel, he harr dat Land dorför hergeven. De Toback wöör hööd, oornt un op’n Band optrocken un op’n Böhn dröögt. Denn brööch mien Vadder em no sienen Vetter in Hamborg, de weer Tobackmeister bi Kyriazzi. Dor wöör he sneeden ton Feinschnitt un ok een beten fermenteert. Aver son Vetter harr jo nich jeder. Un all de Tobackplanters probeern, wie jüm de Toback an besten smecken dee. Un dat probeern se ok in de Bohn! Dat stünk — man kann dat nich beschrieven. Richdige Qualmwulken keemen ut de Affdeelen, wenn de Döörn opgüngen an Bohnhoff. De Bohn weer dormols jo ok vull, nich so as hüüt halv besett ok in de Hauptverkehrstiet. Un ik heff son lütten Vers beholn, de dormols in de Zeitung stünn:

All de Lüüd, de mi kennt
un mi mien Zigarr nich gönnt,
bruukt nich sitten un nich stohn,
könnt to Foot no Barmbek gohn.

Recht harr de Mann — Zigarrn stinkt jo ok nich. Aver wenn dor eener Tobackstengels in de Piep smöökt un denn in de Bohn, denn kunnst dat Kotzen kriegen. Dor bleev di eenfach de Luft weg.

Du meenst, ik harr jo in den Nichroker stiegen kunnt — kloor. Aver du glöövst doch nich, dat dat dor nich stünk. No Sweet, Dreck — Seep un Sepenpulver weer Mangelware — nattet Tüüch un, seggt wi mol menschliche Ausdünstungen — dat weer noch slimmer. Un so besnacken wi jümmers vörher, wo stiegt wi hüüt in? Disse Probleme hebbt wi hüüt nich mehr — Gott sei Dank! In de Hochbohn dröff nich mehr smöckt warrn.

Aver ik kann mi de Welt ohne Toback eenfach nich vörstelln. Smöken is för veele Lüüd ok een Genuß. Un wenn dor son fienen Duft von een Havanna an dien Nees vörbitreckt — oder eener hett sien Piep ansteeken mit den besten Virginia — denn heff ik as utdeenten Smöker nix dorgegen — solang nich mien Gardien nich geel dorvon warrt.