© Copyright by Erinnerungswerkstatt Norderstedt 2004 - 2017
https://www.ewnor.de / http://erinnerungswerkstatt-norderstedt.de
Ausdruck nur als Leseprobe zum persönlichen Gebrauch, weitergehende Nutzung oder Weitergabe in jeglicher Form nur mit schriftlichem Einverständnis der Urheber!
Diese Seite anzeigen im

Nomen is Omen

Ende Negenteinhunnertachtuntwinnig bin ik op de Welt komen, as de Tiden noch ganz anners wesen sünd. De grote Inflation weer vörbi man de Arbeitslosigkeit noch vull in de Gang’n.

Mien Öllern weern nu uneens wat se mi förn Nomen geven schulln. Claudia un Manuela weern domols noch nich In. Mien Vadder weer grood op`n Russentrip, he hett veel russische Literatur leest un müch de Nomens so geern. Mien Swester, de veer Johr öller weer as ik, de heet all Sonja un nu schull ik Manja heeten. Aber mien Grootmodder harr op’n Stutz wat dagegen. Noch son russischen Nomen keem gor nich in de Tüüt. Wenn ik doch wensgens(?) een Jung worrn weer, denn harrn se keene Schwierigkeiten Mal’esche hatt, man son Deern kunn jo nich no min Grootvadder Karl heeten. Se keemen denn op Karla, aber dat weer min Modder to öllerhaftig, se wull lever een neemodschen Nomen, un so heet ik nu Ursel.
Dat weer ja noch nich allens, mien Grootmodder harr ok een Woort mit to reden, un all tohoop keemen se op een Kompromiss(övereens), denn mien Opa schull dor een beeten mang sien un so nöömt se mi Ursel Charlotte.

As ik son beeten ranwussen weer un jemand mienen Nomen weeten wull, heff ik jümmers as Antwort geven: Ursel Charlotte. Eenes Dogs, wi weern bi mien Grootmodder - wohin min Modder dreemol de Week erst mit`n Kinnerwogen un loter mit twee Kinner an de Hand von Barmbek no de Uhlenhorst to Foot amenn een dreeveertel Stünn – un obends wedder trüüch – hendüsen dee - harr de Nobersch von ehr Handwerkers. Dor mutt ik as lütte Deern doch mol kieken. De een vun de Mannslüüd frog mi den ok ganz fründlich wo ik denn heetendee un ik anter em vull Stolt: Ursel Charlotte.

He keek mi so wunnerlich an un sä: Dann bist Du ja eine Zwiebel. Son Unfug hett mi jo noch keeneen vertellt un ne Zwiebel wull ik jo mien Leevdag nich ween. Mit de Tiet heff ik mien’n Nomen nich mehr verroden, tominnst nich den tweeten. In de Familie un bi miene Speelkameroden harr sik sowieso de Nome Ulli rutklamüstert, blots mien Oma seggt to mi jümmers Charlotten. Un so heet ik denn eben bit ik to School keem. Dor möten wi uns’n richtigen Nomen nömen un ik heet jo nun malUrsel. As alle sik vörstellt harrn stell, sik rut, dat von veertig Kinnern (so veel weern domols in eene Klass) söben Ursels dorbi weern.

Von de Tiet an much ik mienen Nomen gor nich mehr lieden un hüüttodoogs mennichmool, wenn Öllern ehr Kinner utfullne Nomen geben wüllt, denk ik: Wat doot se ehr Kinner blots an.