© Copyright by Erinnerungswerkstatt Norderstedt 2004 - 2017
https://www.ewnor.de / http://erinnerungswerkstatt-norderstedt.de
Ausdruck nur als Leseprobe zum persönlichen Gebrauch, weitergehende Nutzung oder Weitergabe in jeglicher Form nur mit schriftlichem Einverständnis der Urheber!
Diese Seite anzeigen im

Wiehnachten 1938

Wiehnachten kümmt jümmers neeger, ok wenn ik dat nich wohr hebben will. Aver de Doog roost an mi vörbi, dat warrt höchste Tiet an Geschenke to denken. Dorbi fallt mi in, wat ik 1938 von mienen Vadder kreeg. Weer man ‘n lüttet Book mit kotte Geschichten bin,de kunn ik no 1 ½ Johr School sülven lesen. Dat Book heet: Warum der Zwetschenbaum immer Streit anfängt. - Un de Zwetschenboom bist du, sä he to mi.
Ik mutt wohl son lütten Striethammel west ween. Dat weer mi gor nich bewußt, aver as dat Küken in de Familje harr ik dat ok nich licht. All wulln se mi ertrecken un ik harr doch mienen eegen Kopp. Dat hett wohl nich jümmers tohoop paßt.

Mien Broder kreeg dat Johr een Scheetgewehr. Affschoten wöör een Holtbolzen mit’n Gummiproppen op. Dat weer jo wat. De Bescherung harrn wi dat Johr vör dat Eten hatt. Dat schull Euntenbroden geven un de weer noch nich goor un bruun noog.
Loot uns man een Wettscheten moken. De Schiev wöör an den Eetdisch in de beste Stuuv opstellt, un wi leegen mit alle Mann op’n Footbodden in de Wohnstuuv. De Schiebedöör weer open un so harrn wi Platz noog. Een no’n anner keemen wi an de Reeg. As uns Modder scheeten schull, sä uns Vadder to ehr: Du knippst dat verkehrte Oog to. - Wieso, welk een schall ik denn todrücken? froog se. Dat achterste! Uns Modder kunn vör Lachen nich zieln un drööp nich mol de Schiev.

Wo no rüükt dat hier eegentlich so? froog eener von uns. Huch, mien Eunt, reep mien Modder un suus in de Köök. De Eunt weer goor un nich to bruun. De Schüü wöör andickt , uns Vadder güng de Eunt mit de Geflügelscheer to Liev, wi holn den Rotkohl un de Kantüffeln ut Bett, wo se ton Warmhooln deponeert weern un denn güng dat Eeten los. De krosse Huut weer’t Beste un de Schüü een Genuß. Achteran geev dat Schuumpudding mit Vaniljeschüü wie jedet Johr.
No’t Eeten weer dat Tiet no Opa Rehders to gohn. Dat höör bi uns to Wiehnachten, he wohn jo ok man dree Hüser wiederlang. Wi Göörn müssen aver eerst mol no Bruno un Elfriede, wi weern neeschierig wat de Wiehnachtsmann dor afflevert harr. Bruno harr jüst son Scheetgewehr kreegen as Uwe. As wi dor seeten un vertelln, ziel Bruno op de schöönste Dannboomkugel un schööt ehr aff. Se flöög in Dusend Stücken ut’neen. Sien Modder wöör füünsch un schimp as dull. Dor sind wi utneiht un hebbt uns op de Stroot utschütt vör Lachen.

Un uns Opa hett sik ok doröver amüseert un höögt. Mien Broder kreeg aver glieks Bescheed, dat uns Dannboomkugeln tabu weern. Dor hett he sik an hooln.