© Copyright by Erinnerungswerkstatt Norderstedt 2004 - 2017
https://www.ewnor.de / http://erinnerungswerkstatt-norderstedt.de
Ausdruck nur als Leseprobe zum persönlichen Gebrauch, weitergehende Nutzung oder Weitergabe in jeglicher Form nur mit schriftlichem Einverständnis der Urheber!
Diese Seite anzeigen im

Krumme Hunnen

Dat is all döttig Johr her, dor kreeg uns Dochder een Auto. Nu müss jo ok glieks een Gorosch her, Platz harrn wi noog in uns Goorn. Uns Architekt mook een Teegnung. Se schull ok to uns Huus passen, man son Steen, as wi se hebbt von 1929 son duppeltbrennten Klinker, kunnst slecht kriegen.Wi bruken ok bloß 2000 Steen un dorvon warrt een Laster nich vull. Man geev mi den Root sülven op de anner Siet von de Elv to fohrn un mi een Tegelee to söken un dor no son Steen to frogen. Villicht hebbt se dacht, dat ik nich dorhin fohrn wöör, aver ik bin losfohrt. Mien Modder heff ik mit nohmen, dormit ik nich so alleen ünnerwegens weer.

Wi fohrn dörcht oole Lann bi schönet Wedder un leeten uns ok Tiet. Wi harrn dat jo nich illig. Achter Stood (Stade) frogen wi mol no den Weg un kreegen ok Utkunft. Wi schulln no Drochtersen fohrn un denn över den Diek, denn de Tegelee leeg int Vörland. Na, denn man to. De Stroot över den Diek fünnen wi, un ik mit'n Swung dorop un denn nix wie op de Brems, weil de Stroot dor eenen Knick mook un denn güng dat furts wedder den Diek hendol. Hett allns klappt - is nix passeert — aver verfeert heff ik mi düchdig.

De Tegelee kunnen wi all sehn un fohrn op den groten Platz bit an den Ingang. As ik utsteeg keem mi glieks een Mann in de Mööt un froog: Wat wullt du denn hier?Steen köpen, anter ik. Ik verkloor em mien Problem. He güng an de Siet un hool 'n poor Steen von een opstopelten Hupen. De sind richdig in de Klöör un dat Moot kunn ok passen, meen ik. Weest du wat dat is? Dat is Utschusswoor, de kannst nich verköpen, dat sind krumme Hunnen un de sind slecht to vermuurn, verkloor he mi. Aver de passt, meen ik, ik kööp de.Denn geihst du no Drochtersen int Büro, wenn du se hebben wullt, un denn loot di nich över 't Ohr haun mit eenen to hogen Pries. Kannst geern seggen, dat ik dat seggt heff. Dor müss ik doch lachen.

Segg mol, froog ik, kann ik mi de Tegelee mol von binnen bekieken? Kloor, komm man rin. Ik hool gau mien Modder ut Auto un denn güng de Besichtigung los. De Brennovens stoht in een ovalen Krink un all warrt se no eenanner nutzt. Is een vull mit Steenen packt, warrt de Ingang tomuurt, un das Füür ansteken. In den neegsten brennt dat Füür all un ok in den dorno. Bi den neegsten is dat Füür utstellt un nu mutt he affköhln. Ut een annern warrt de brennten Steen rutholt un de neegste kriggt nee Steen ton Brennen. Dat warrt allns von Hand mookt- dor gifft dat keen Maschien. Ik bin mit den Mann ok noch op de Ovens ropklattert. He mook mit een isern Hoken de isern Deckels von de Ovens los un ik kunn in dat Füür kieken. So wat harr ik noch nich sehn un weer glücklich, dat mi dat vergönnt weer.

As ik wedder ünnen weer un bi mien Modder stünn, keem een richdig swatten Neger — ik mutt dat so seggen — de sien langen, swatten, krusen Hoor mit dat Pulver von de Steen rotfarvt harr, mit een Schuufkoor an uns vörbi. Wi keeken ganz bestött un denn füngen wi all an to lachen. De ganze Belegschaft versammel sik üm uns rüm un amüseer sik mit uns över dissen Spooß. Ok de Swatte hett mit uns lacht un mit uns plattdüütsch snackt. Dat weer een Vergnögen an Vörmeddag. Denn heff mi op den Weg no Drochtersen mookt. Heff dor de Steen betohlt aver nich to düür un denn sind wi wedder no Gorstedt fohrt.

De Steen wöörn levert un nu schulln de Muurlüüd kommen. As de de Steen sehn, meenen se, dat sind krumme Hunnen, de muurt wi nich. De Chef hett jüm antert: Wenn ji nich wöllt, hool ik annere Muurlüüd. Dor sind se anfungen un dat duur nich lang, dor mook jüm dat Spooß krumme Hunnen to vermuurn un freun sik wi schön dat utsehn dee.

As de Gorosch ferdig weer, sind disse Muurlüüd mit Frünnen oder Kollegen bi uns in Goorn west un hebbt jüm wiest, wie schön krumme Hunnen utsehn könnt.